วัดพระสิงห์เป็นพระอารามสำคัญในเมืองเก่าเชียงใหม่และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์อันเป็นที่เคารพของชาวล้านนา วัดนี้อยู่ในเส้นทางเที่ยวเมืองเก่า และแวะได้สะดวกถ้าขับรถเที่ยวเอง คนนิยมมาขอพรเรื่องความเป็นสิริมงคล ครอบครัว และปัญญา
วิธีไหว้และบทสวดด้านล่าง โปรดใช้วิจารณญาณประกอบ และปฏิบัติตามข้อกำหนดของสถานที่
กราบพระพุทธสิหิงค์หรือพระประธานในพื้นที่ที่เปิดให้สักการะ ตั้งจิตขอพรให้ครอบครัวสงบ การเรียนรู้ราบรื่น และเดินทางปลอดภัย รักษามารยาทในวิหารและไม่ใช้แฟลชในจุดที่ห้ามถ่ายภาพ
วัดพระสิงห์วรมหาวิหารเป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดวรมหาวิหาร ตั้งอยู่ภายในเขตคูเมืองเชียงใหม่ บนถนนสามล้าน ตำบลพระสิงห์ เป็นวัดศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองล้านนามาแต่โบราณ และเป็นที่ประดิษฐาน "พระพุทธสิหิงค์" หรือ "พระสิงห์" พระพุทธรูปอันเป็นมิ่งขวัญของชาวเชียงใหม่ วัดแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1888 ในรัชสมัย "พญาผายู" กษัตริย์เชียงใหม่องค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์มังราย พญาผายูโปรดให้สร้างขึ้นเพื่อบรรจุพระอัฐิของ "พญาคำฟู" พระราชบิดา ผู้เคยครองเมืองเชียงแสน เดิมวัดแห่งนี้มีชื่อว่า "วัดลีเชียงพระ" และต่อมาเปลี่ยนชื่อตามพระพุทธรูปประธาน ตำนานเล่าว่า พระพุทธสิหิงค์เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ที่สร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 700 โดยกษัตริย์ลังกาสามพระองค์ร่วมกับพระอรหันต์ 20 รูป ผ่านพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ของพราหมณ์ในลังกา องค์พระจำลองลักษณะมาจาก "พญาราชสีห์" ที่นั่งเฝ้าพระพุทธเจ้าในป่าหิมพานต์ จึงได้ชื่อ "สิหิงค์" อันแปลว่า "สิงห์" และเป็นที่มาของชื่อพระสิงห์ พระพุทธสิหิงค์เดินทางผ่านสุโขทัย กำแพงเพชร เชียงราย แล้วจึงได้อัญเชิญมาประดิษฐานที่เชียงใหม่ในรัชสมัย "พญาแสนเมืองมา" (พ.ศ. 1931-1954) หลังเชียงใหม่รบชนะเชียงราย โดยล่องเรือมาตามลำน้ำปิง ตำนานเล่าว่าระหว่างเดินทาง พระพุทธสิหิงค์เสด็จผ่านที่ใด ก็เกิดปาฏิหาริย์ฝนตกชุ่มฉ่ำดับความแห้งแล้ง ชาวบ้านจึงศรัทธาเลื่อมใสกันไปทั่ว ปัจจุบันพระพุทธสิหิงค์ประดิษฐานอยู่ในพระวิหารลายคำ ซึ่งภายในประดับด้วยจิตรกรรมฝาผนังศิลปะล้านนาเล่าเรื่องสุพรรณหงส์และสังข์ทอง สีทองเหลืองอร่ามตลอดผนัง ทุกปีในเทศกาลสงกรานต์จะมีพิธีอัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ออกแห่รอบเมืองเชียงใหม่ ให้ประชาชนได้สรงน้ำสักการะ เป็นเวลา 3 วัน 3 คืน นับเป็นประเพณีคู่เมืองมาช้านาน ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 วัดพระสิงห์ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดวรมหาวิหาร และยังเป็นวัดประจำปีนักษัตร "ปีมะโรง" ตามคติพระธาตุประจำปีเกิดของชาวล้านนา ผู้ที่เกิดปีมะโรงจึงนิยมเดินทางมาไหว้พระธาตุที่นี่อย่างน้อยครั้งหนึ่งในชีวิต ผู้คนนิยมมาขอพรที่วัดพระสิงห์ในเรื่อง "คุ้มครองปลอดภัย" ตามความเชื่อที่ว่าพระสิงห์ดุจดั่งสิงห์ที่ปกป้องผู้ศรัทธา และเรื่อง "การเรียน-การงาน" เพราะพระสิหิงค์เป็นสัญลักษณ์แห่งปัญญาบารมี ส่วนคู่รักนิยมมาขอพรเรื่องความรักให้มั่นคงดั่งสายสัมพันธ์ของพระพุทธสิหิงค์กับแผ่นดินล้านนาที่ไม่เคยพรากจากกันมานานกว่า 600 ปี
เรื่องเล่าและความเชื่ออาจมีหลายสำนวน ที่เล่าไว้ตรงนี้คือสำนวนที่นิยมกัน
เช็คอินตอนอยู่ที่นี่ แล้วรีวิวของคุณจะได้ตรา ✓ ไปจริง คนอ่านจะรู้ว่าเขียนจากคนที่มาถึงที่จริง
ส่งเข้าคิวให้ทีมตรวจสอบก่อนแก้ข้อมูลจริง
เนื้อหาและความเชื่อในหน้านี้มีไว้เป็นข้อมูลและแรงบันดาลใจ โปรดใช้วิจารณญาณส่วนบุคคล
